Ik heb een eetprobleem. Of beter gezegd: een groenteprobleem. Met dank aan LLink , 'de kleinste omroep met de grootste idealen'. Ik mikte altijd fanatiek wortelen, uien en andere gezonde rommel in mijn boodschappenmandje, maar de onbezorgde supermarkttijden zijn nu definitief voorbij. LLink zendt namelijk 's avonds laat sociale documentaires uit. Sinds ik freelance ben, hoef ik van mezelf niet meer op tijd naar bed, dus ga ik geregeld met een informatieve maar doodsombere boodschap de nacht in. Uitbuiting in de Derde Wereld, vervuiling, vernietiging van het regenwoud: het is allemaal bekend, maar als je de feiten ziet in de vorm van menselijke verhalen hakken ze er toch flink in. Gevolg: nachtmerries en een leeg boodschappenmandje.

Wat dit met groente te maken heeft? Nou, een van die documentaires vertelde het verhaal van Mexicaanse landarbeiders die in de Verenigde Staten voor een hongerloontje op het veld werken. Ze worden zo zwaar onderbetaald dat ze hun kinderen mee laten ploeteren om rond te komen. Die moeten, vaak al vanaf zes jaar, de hele dag groentes van het land plukken in de brandende zon. En kunnen dus niet naar school, waardoor een hele ongeletterde generatie opgroeit die natuurlijk later zelf ook weer in armoede wegzakt. Wist ik niet.
Het ergste van al: ze komen daarbij in aanraking met pesticiden, waar ze allerlei gezondheidsproblemen en in het ergste geval kanker van krijgen. Dus - laat dit even inwerken - als je achteloos een bosje wortelen of uien in je mandje mikt om een fijne groentenschotel van te draaien, ben je medeplichtig aan kinderuitbuiting en -moord. Wat is de wereld toch onvoorstelbaar wreed, als je erover nadenkt. En ondoorzichtig, want hoe moet je weten dat een rondje supermarkt zulke consequenties kan hebben?
Te bedenken dat er politici zijn die dit soort systemen in stand houden onder het mom: we kunnen er ook niets aan doen, de consument wil nou eenmaal goedkope groente. Je zou ze met diezelfde bos bespoten uien dood willen knuppelen. Bah, wat een hypocriet argument. Voer internationaal regels in die garanderen dat geen enkele arbeider meer wordt uitgebuit en ziek gemaakt. Verbied bestrijdingsmiddelen. Dan kúnnen we niet anders dan duurdere, onbesmette groentes eten - wel zo gezond ook.

Ouderwets met een spandoek de straat op dan maar? 'We want eerlijke uien!' Mwoah, dat is toch meer iets voor overjarige hippies. Controleren op het label waar de groentes vandaan komen en biologisch eten, iets beters kan ik niet bedenken. Dat deed ik al geregeld, maar inconsequent: wel bio pannenkoeken (ze bestaan!), biefstukjes en tomaten, geen bio melk, broccoli of koekjes. Nu heb ik me heilig voorgenomen om alleen nog maar verantwoord in te kopen. Wellicht kom ik zo mijn groenteprobleem te boven. Ik hoop dat het op de lange termijn wat uitmaakt als we massaal ons koopgedrag veranderen - misschien niet erg reëel, maar zonder hoop zijn we helemaal nergens. Wie doet er mee aan de bio-revolutie?