Wat voor weekje was het?

De VVD raakte verstrikt in haar eigen rigide regels.
Want hadden de VVD'ers niet zelf de regels opgesteld die nu - tot hun grote verontwaardiging - leidden tot de uitdrijving van Ayaan Hirsi Ali?

Rita Verdonk vatte de yell die haar campagneleider voor haar heeft bedacht iets te letterlijk op. Ayaan, let's go!

Verdonk riep weer eens dat ze doet wat zegt en zegt wat ze doet, dat ze haar rug recht houdt, niet rechts maar rechtdoor.

Een groot deel van het Nederlandse volk gelooft dat, al is ze door de kamer meerdere keren op regelrechte leugens betrapt.

Nog een regel: ministers treden niet af, hoezeer ze ook draaien en blunderen.

Verdonk bleef dus zitten. Zelfs toen haar eigen fractie haar keihard afviel en een motie tegen haar indiende.

Ik vroeg me af of Verdonk misschien eindelijk af zal treden als blijkt dat Femke Halsema gelijk heeft: Verdonk kende de eigenlijke naam van Hirsi Ali al veel langer en heeft dus ook hierover gelogen.

Ik vreesde dat ze dan nog steeds zou blijven zitten. De macht smaakt haar te goed en haar collega's in het kabinet zijn vast van plan hun termijn af te maken. Koste wat kost.

Ayaan Hirsi Ali bleef als enige beschaafd.

Daarmee toonde ze aan dat zij de normen en waarden in huis heeft waar het kabinet Balkenende zo de mond van vol heeft.

Hirsi Ali stelde dat ze nog altijd dol is op Verdonk. Grootmoedig, maar wel een beetje raar om degene die haar aan de vreemdelingenpolitie wil uitleveren te omhelsen.

Hans Wiegel liet zich van zijn naarste kant zien door Hirsi Ali nog een trap na te geven.

Ik voelde plotselinge sympathie voor André Rouvoet - al ben ik niet gelovig - omdat hij tenminste heeft onthouden dat in de bijbel wordt gesproken over barmhartigheid. Wat je van zijn CDA-collega's niet kunt zeggen.

Ik betrapte mezelf op heimwee naar politici die zich in zulk omslachtig Nederlands uitdrukken dat er voor de gemiddelde burger geen touw aan vast te knopen valt. Alles liever dan het simplisme en de intellectuele armoede van Verdonk & co.

Ik vraag me af hoe we later terugkijken op deze periode.

Schaamtevol?

Ik vraag me af hoe we deze periode later zullen definiëren.

Angstig? Xenofoob? Paranoïde? Onbeschoft? Schijnheilig?

Ik kan even geen vrolijk woord verzinnen.

Zo'n weekje was het.