Hij zat toch maar mooi bij Pauw & Witteman. Gouden kans, moet Olaf Stüger gedacht hebben, want er kijken vast veel mensen naar dat programma. Dat valt inderdaad te vrezen.

De nieuwe lijsttrekker van de opgekalefaterde LPF, die nu Lijst 5: Fortuyn heet, had zich er nog zo op verheugd om live aan tafel te zitten bij de twee gerenommeerde interviewers en dat allemaal terwijl de campagne nog maar net begonnen was, dat beloofde wat! Jammer dat Olaf Stüger van de weersomstuit vergat waar hij ook al weer voor stond. Het was iets met integratie en onderwijsvernieuwing, dat was belangrijk in dit land dat weer een goed land moest worden voor onze kinderen want het ging om de toekomst van dit land en daarbij moesten we denken aan, ja waaraan ook alweer?, wacht even hoor, er begon hem iets te dagen, daarbij moesten we denken aan o ja, die verpleegkundigen die het heel erg moeilijk hadden en wisten we al dat hij drie kleine kinderen had, dat was een hell of a job hoor, daar moesten we niet te licht over denken, maar waar waren we, o ja, voor die kinderen wilde hij dus een betere toekomst, daar deed hij het allemaal voor in dit land.
Dezelfde Olaf Stüger was kort daarvoor door zijn partijgenoot Mat Herben voorgesteld als "een energieke, jeugdige lijsttrekker die voor vernieuwende impulsen kan zorgen". Ook typeerde hij de nieuwe man als "intellectueel en fysiek in staat de uitdaging aan te gaan".

Arme Olaf - want hij zegt Pim, dus mogen wij Olaf zeggen - zat vreselijk te zweten en te draaien op zijn stoel, alsof hij iets op zijn kerfstok had en elk moment kon gaan zeggen: Anneke, als je kijkt, het spijt me heel erg, schatje, je had gelijk, ik was die ene keer niet op een partijbijeenkomst, ik was toen met een andere vrouw, maar echt Anneke, ik ga het beter doen, ik ga alles goedmaken voor onze kinderen en voor dit land.
En ja, toen begonnen de interviewers natuurlijk over dat promotiefilmpje van de partij, waarin eerst vijf pistoolschoten te horen zijn en vervolgens de suggestie wordt gewekt dat Pim Fortuyn op aarde is teruggekeerd in de vorm van Olaf Stüger, al moesten we dat vooral niet zo zien, nee zeg, waar haalden we dat vandaan? Je weet wel, dat filmpje waar hij voorheen, aangemoedigd door Mat, nog heel erg voor was geweest maar waarvan hij zich begon af te vragen of dat nou wel zo'n goed idee was, pal voor dat filmpje staan. Want hij, Olaf Stüger, was weliswaar een man die ergens, waar dan ook, pal voor stond, net als Pim trouwens, maar hij zat er nu mooi mee: de suggestie dat hij de reïncarnatie van de grote leider was.

Toen de interviewers hem vroegen of hij toestemming voor dat filmpje had gevraagd aan de familie van Pim Fortuyn begon de nieuwe lijsttrekker nog meer te zweten en te draaien op zijn stoel. Ja, zei Olaf, dat was allemaal geregeld en hij nam een slokje water en nog een slokje water, de slokken die hij nam werden steeds groter, hij bleef maar met zijn glas in de weer tot het leeg was en net toen ik me grote zorgen begon te maken over dat lege glas greep hij zijn glas rode wijn en begon daar uit te drinken of het limonade was.
Waarop Marten, de broer van Pim, aan de telefoon kwam om te vertellen dat de familie van niets wist en het filmpje bijzonder smakeloos vond. Toen Olaf Stüger na het vertonen van een fragment weer in beeld kwam, had hij nieuw water. Hij liet het glas niet meer los.  

Inmiddels zat ik net zo voor de televisie te zweten als Olaf. Noem dan eens één onderscheidend punt van uw partij, zaagde Pauw door, bij wie de zweetklieren inmiddels ook goed in werking waren gezet. Onderscheiden, onderscheiden, tja dat was lastig, zo eenvoudig kon je dat niet stellen. We moesten trouwens wel weten dat Olaf zijn vaste baan had opgezegd en dat met drie kleine kinderen in dit land. En hij nam nog een slok.
Vanaf daar heb ik het gesprek niet meer gevolgd omdat ik te veel werd afgeleid door zijn spel met het water. Ik had één keer eerder een televisiegast zo met zijn glas in de weer gezien, bij Barend & Van Dorp, en dat was een tbs'er die zijn vrouw had vermoord. Daarna kwam een Friese zanger vertellen wat de overeenkomsten tussen hem en Rembrandt waren. Hij geloofde tegenwoordig ook in god. "Meent u dat nou?" vroeg Pauw.