Het was weer eens typisch Publieke Omroep. Nova besteedde aandacht aan noodlijdende kranten en daar wilde ik meer over horen. Maar ja, Nova. Laag tempo, te makkelijk gemaakt, altijd weer diezelfde pratende hoofden. Voor wereldnieuws klop ik tegenwoordig bijna altijd bij CNN aan. Het is fijn voor Philip Freriks dat hij zich vermaakt met zijn geinig gevonden alliteraties en geforceerde bruggetjes, maar veel wijzer word je er niet van.
Kom op, wie weet, pepte ik mijzelf op en zapte naar Nederland 2. Twan Huys presenteerde het onderwerp alsof hij er zin in had. Monter had de Nova-redactie een interview met Birgit Donkers, de hoofdredacteur van NRC, in 36 stukjes geknipt. Daar tussendoor mocht het pratende hoofd van die avond, minister Ronald Plasterk, commentaar geven. Dit waren dan ook meteen de enige twee bronnen die onze nieuwsjagers hadden geraadpleegd.

Mijn wenkbrauwen begonnen al na een minuut of vijf protesterend te fronzen. Birgit Donkers beweerde dat Ster-reclames voor een prikkie werden uitgezonden, waardoor oneerlijke concurrentie ontstond. Kranten liepen zo volgens haar advertentie-inkomsten mis en daardoor ging het (mede) heel slecht met ze.
Alsof adverteerders die geconfronteerd zouden worden met hogere Ster-tarieven denken: hé, weet je wat, dan ga ik wel in een krant adverteren. Het hele probleem van kranten in nood is nu juist dat hun lezerspubliek met het jaar vergrijst. En adverteerders willen een jonge doelgroep bereiken, in plaats van een stel uitstervende grijze duiven. Maar Donkers kreeg alle ruimte om haar wankele theorietje uit de doeken te doen, zonder dat een mediabureau of een andere deskundige bron aan het woord kwam om het verhaal op waarde te schatten.
Ronald Plasterk riep vervolgens ongehinderd dat het allemaal onzin was; de Ster hanteerde even hoge tarieven als de commerciële omroepen. Hij had die ochtend nog cijfers gezien die hem gelijk gaven. De presentator zei niets terug. Ach ja, zo lang hij zijn gasten op eigen titel van alles liet beweren, kon hem niets gebeuren. Hoe hard die cijfers van Plasterk waren, geen idee, misschien verzon hij ze wel ter plekke, wie zou het zeggen?

Volgend onderwerp, zou je zeggen, maar Nova had nu eenmaal een cameraploeg helemaal naar Rotterdam gestuurd en dus mocht Donkers nog even doorgaan. Zij vroeg zich af waarom de Publieke Omroep met al dat verdiende reclamegeld zo nodig amusement en sport moest bieden. Stuur liever eens een reportageploeg naar het buitenland, investeer in diepgravende journalistiek, daar ligt de taak van de publieke omroep! Houd twee kwaliteitsnetten over en doe dat waar een met gemeenschapsgeld gefinancierde omroep uniek in is: programma’s maken die anders niet gemaakt zouden worden. Aldus Donkers. Grappig dat de ‘reportage’ waar zij zelf deel van uitmaakte, haar pleidooi perfect ondersteunde.
Alleen, klein puntje, hoor: wat ging de toekomst van het publieke bestel de noodlijdende kranten aan? Met het onderwerp van die avond had het hoegenaamd niets mee te maken! Typisch geval van een schijnbeweging, maar Twan Huys zweeg. Zo eindigde mijn tv-uitstapje met een welgemeend: toedeloe Nova.

PS: Plasterk is de beroerdste niet en heeft een paar miljoentjes extra in een fonds gestopt, al zou ik niet weten waarom het de taak van de overheid is om onafhankelijke dagbladen te redden. Had hij ondertussen maar het lef om de geldverslindende, gebrekkig functionerende Publieke Omroep eens flink aan te pakken. Donkers, díe lijkt geknipt voor het ministerschap. Zij weet zo te horen precies waar het naartoe moet met het publieke bestel. Kan zij gezellig plaatsmaken voor een hoofdredacteur die begrijpt hoe je een jongere doelgroep bereikt. Dan komen die adverteerders vanzelf.