De tijd van het grote nostalgische terugkijken is aangebroken. En daarmee ook de tijd van het grote nostalgische ergeren. Nu 2007 zich aandient, mag het gelukkig weer, opgelucht verzuchten: hè hè, nooit meer! En ja, dat uitroepteken is in dit geval functioneel en dus geoorloofd.

Niet alleen het milieu verdient een zachtaardige behandeling, ook de taal mag wel wat schoner in 2007. Zo drinken we nog twee weken champoepel en dan is het definitief afgelopen. Nee, ook bubbels worden het komend jaar niet meer geschonken, hoeveel champagne er ook doorheen gaat. Lekker slobberwijntje? Contradictio in terminis. Wie wil slobberen, trekt een fles Fanta open. Je hoeft niet direct over een verrassend bouquet, een prettige afdronk of een goede neus te beginnen, maar het propageren van platheid is bij deze taboe.

Ja! Taboes! Die komen helemaal terug in 2007. "Het mag eindelijk gezegd worden" slaat om in "laten we het maar niet zeggen". Politieke correctheid staat weer hoog in het vaandel en vormelijkheid wordt niet langer beschouwd als hypocriet gedrag, maar als de enige manier om het een beetje aardig te houden - met z'n allen in dit land, zouden sommige mensen eraan toevoegen, maar ook dat doen we niet meer in het nieuwe jaar.

Lang leve de beleefdheidsvormen. Gewoon doen wat goed voelt? Lekker jezelf zijn? Nee hoor, nergens voor nodig. Nadenken voor je wat zegt, de ratio wat vaker laten spreken en zorgen dat die ander het naar zijn zin heeft, dat wordt helemaal de trend. (Geen hype, want hypes zijn niet langer een hype.) Gevoelens hoef je echt niet constant te uíten - al zegt je gevoel van wel. En o ja, het onderbuikgevoel kan ook bij het oud vuil. Dat trekken reclame-, bladen- en opiniemakers tegenwoordig iets te vaak uit de kast als ze geen goede argumenten paraat hebben. Mijn onderbuikgevoel zegt ze me dat we daar vanaf moeten.

Net als van de assertiviteitscursus, u weet wel, die therapie waarin een psycholoog zijn 'cliënt' aanpraat dat het goed en gezond is om zijn grénzen aan te geven, vooral te zeggen waar het op staat. Dat die clïent vervolgens zijn baan, geliefde en complete vriendenkring kwijtraakt nadat hij zijn grenzen loeistrak heeft aangegeven en ze allemaal gezegd heeft waar het op staat, betreft een klein detail. Is het je wel eens opgevallen dat vrouwen - want het zijn eigenlijk altijd vrouwen - die van plan zijn zo'n cursus te volgen nou juist degenen zijn die allesbehalve problemen hebben met hun assertiviteit? Je hebt goede voornemens en slechte voornemens. Stoppen met roken valt in de eerste en lekker assertief zijn in de tweede categorie.

Zijn we meteen af van mensen met een kort lontje. Ontploffen zonder eigen verantwoordelijkheid, dat doen we niet meer in 2007. Kort lontje? Nee hoor, komend jaar heet dat gewoon weer heetgebakerd, driftig of onhandelbaar. En nou niet "zo ben ik" roepen, maar netjes je excuses aan bieden. Hè hè, voelt dat even als een warm bad. Voor het laatst, dat wel, want ook die uitdrukking zwaaien we vaarwel. Daar nemen we nog een glaasje champoepel op. Prut!   Pardon, proost.

Wordt vervolgd.