wereldse allure met een oosters tintje...
de verslavende hipheid van hongkong
De 24-jarige Jessica Ng werpt een gehaaste blik uit het raam van een industrieel gebouw. Zij is directeur van een grote uitgeverij die onder meer Marie Claire uitgeeft. Haar uitzicht bestaat uit eindeloze rijen dicht op elkaar gebouwde wolkenkrabbers. Hier zijn de onroerendgoedprijzen huizenhoog; om mensen en bedrijven nog enigszins betaalbaar te huisvesten op de schaarse grond, moeten ze flink op elkaar gestapeld worden. Als Jessica Ng haar raam zou openen, snuift ze de uitlaatgassen van de vele auto's en taxi's op. Haar werkdag zal nog tot half negen 's avonds duren en als de deadline dringt tot half tien. Aan de muur van haar kantoor hangen covers van Jessica, het naar haar vernoemde, succesvolle lifestyle blad.
Dit is Hongkong.
Een paar kilometer verderop schuifelt een miniatuurvrouw die met een tijdmachine lijkt gelanceerd. Haar oude, vermoeide benen zijn zo krom als een hoepel. Ze woont in een zinken huisje op het water en heeft haar leven lang gehurkt vis schoongemaakt (vandaar die o-benen). De lucht die ze inademt is fris; haar dorp wordt omgeven door bergen. De smalle, ongeplaveide straatjes van het vissersdorp Tai O zijn nagenoeg uitgestorven, de Taoïstische tempel aan de rand van het dorp oogt als een museumstuk.
Dit is net zo goed Hongkong.
De stadsstaat bestaat uit vier belangrijke gebieden: Kowloon, Hong Kong Island, de New Territories (de buitenwijken) en 235 omliggende eilanden (waaronder Lantau). Het hart van het zakencentrum bevindt zich op het dichtbevolkte Hongkong Island, waar Jessica haar kantoor heeft. Het dorpje van de oude vissersvrouw vind je op het eiland Lantau, dat bijna twee keer zo groot is als Hongkong Island, maar slechts dertigduizend bewoners heeft - in totaal telt Hongkong zeven miljoen inwoners.
De vissersvrouw heeft Causeway Bay hoogstwaarschijnlijk nog nooit gezien, een buurt van Hongkong Island die bij Jessica en haar vrienden momenteel populair is. Daar snuffelt Jessica in kleine winkels naar onzinnige cadeautjes, laat ze zich verleiden door een mooie fles champagne, gaat ze na een lange werkdag uiteten en - niet te vergeten - vecht ze met haar vriendinnen om de microfoon in haar favoriete karaokebar. Zingen is nou niet haar sterkste kwaliteit, maar dat weerhoudt haar er niet van om zich als een ware Kylie Minogue vol overgave op de Chinese liedjes te storten die de machine uitspuwt. Ook met collega's kun je haar vaak zingend aantreffen; hebben ze de targets gehaald, dan neemt zij haar advertentieverkopers (allemaal vrouwen) mee naar de karaokebar om het te vieren.
Moderne meisjes à la Jessica veroveren moeiteloos de stad. Ze zijn hoogopgeleid, jong, ambitieus, verfijnd, onwaarschijnlijk breekbaar (ze ogen alsof ze louter op bamboespruiten leven) en ze geloven in zichzelf; wie houdt hen tegen? Tijdens lunchtijd zie je ze zelfbewust over straat wandelen, een fijn gestyled tasje aan de arm, zie je ze met stokjes een goed gevulde Chinese soep eten in een modern eettentje, of verliefd wandelen met hun prettig ogende vriendje.
Als je in het begin van de avond de veerboot neemt van Kowloon naar Hongkong Island, en vanaf het water de vele verlichte wolkenkrabbers en neons in westers schrift dichterbij ziet komen, kun je de vergelijking met Manhattan niet ontlopen - de skyline, de drukte, de torenhoge ambitie: dit lijkt wel New York. Central Plaza blijkt een baken, vergelijkbaar met the Empire State Building. Deze hoogste wolkenkrabber van Hongkong wordt 24 uur per dag verlicht door van kleur verschietende neon, waaraan je de tijd kunt aflezen (als het gebouw blauw is, duidt dat een heel uur aan).
Dat gave, verslavende, New Yorkse gevoel is gevaarlijk voor de achteloze toeriste die Hongkong wil verkennen. Het maakt dat je je in een we-leven-maar-één-keer-bui, verleid door zo'n heerlijk doorgeslagen Hello-Kittywinkel, te buiten gaat aan strass-truitjes en rokken met het bekende poezenhoofd erop. Of dat je ineens sterke behoefte krijgt aan een paar kinderlijke elastiekjes met gekleurde balletjes en een glimmend versiersel om aan je mobiel te laten bungelen. (Neuriënd kom je de winkel weer uit, de cantopop met hoge stemmetjes en repeterende deuntjes klinkt als peutermuziek, maar is populair onder volwassenen.) Het gave, verslavende Hongkonggevoel zorgt er ook voor dat je je - als je niet oppast - een complete jaren-tachtiggarderobe aanmeet, want het tijdperk van de vleermuismouwen, brede boorden en grove laarzen over de spijkerbroek heeft hier volledig toegeslagen. Het staat die mooie, ambitieuze Chinese meisjes allemaal zo geweldig dat je bijna zou vergeten dat het Nederlandse figuur net wat meer heup, borst en bovenbeen omvat dan het Chinese silhouet. De schaamteloze waarheid: winkelen is alle dagen van de week een feest in Hongkong, het creditcardafschrift vormt een maand later het sluitende bewijs.
De ster van Jessica is wel heel snel gestegen; zij kan zich buiten de muren van haar kantoor niet vrijelijk bewegen, want de paparazzi's loeren op haar. Met wie deelt Jessica Ng het bed? Dat willen de lezers van de roddelbladen maar al te graag weten en dus wachten de fotografen haar 's ochtends vroeg bij de voordeur op. Toen haar maandblad Jessica twee jaar bestond, sierde ze de cover en ontvluchtte ze uit angst voor herkenning de stad - op elke bushalte in de stad zag ze zichzelf levensgroot terug.
Als zij praat over haar werk kan ze met gemak doorgaan voor een dertiger. Woont ze in een glamourhuis met uitzicht op zee? Vanzelfsprekend. Maar wel bij haar ouders. Ook in haar schuilt een Hello-Kittymeisje dat het liefst eeuwig klein blijft: «Ik word graag vertroeteld. Na een lange werkdag staat er soep voor me klaar.»
Jessica doet niet aan Tai Chi, yoga of meditatie: geen tijd, geen geduld. De stad jaagt haar voort. Het kapitalisme waait in Hongkong door de straten, met hier en daar een traditioneel, Chinees vleugje. Het communistische China lijkt niet erg aanwezig - iets wat veel inwoners vreesden toen kolonisator Engeland in 1997 het grondgebied officieel overdroeg aan China. Vlakbij het drukke Time Square vol flitsende winkels vind je zomaar een ouderwetse markt waar gespierde mannen met ontbloot bovenlijf vlees in stukken hakken. In kleine bakjes spartelen exotische vissen en wachten kippen opeengepakt tot een klant ze uitkiest voor het avondeten. Ook tref je in het centrum obscure kruidendokters waar je zeepaardjes op sterk water kunt krijgen, en voetreflexologen die de pijnpunten van je lichaam opspeuren: een moeilijke stoelgang, een opspelende knie of een verstopte neusholte. Handlezers doen desgewenst een vage voorspelling: «Er verschijnt een derde persoon in je leven die belangrijk wordt.» Een minnaar, een kind, een hond? Wie zal het zeggen...
Dezelfde avond nog kun je het ultieme contrast opzoeken: met de knalrode taxi naar restaurant Felix (in het Peninsula hotel), ontworpen door Philippe Starck. In de lift begint het al: de wanden lijken gemaakt van donkerbruine, ondergrondse wortels, alsof je diep in het oerwoud bent beland. De lichten verschieten van kleur bij het bereiken van de bovenste verdieping, zodat het lijkt of je gelanceerd wordt. Een lange loper leidt naar het futuristisch verlichte restaurant, enorme ramen met geopende luxaflex bieden uitzicht op het water en de skyline. Bij een stiekem kijkje in de beroemde heren-wc blijkt dat de mannen van de skyline kunnen genieten tijdens het plassen in het marmeren urinoir. Cocktails drinken in de bar is ook een fijne bezigheid - de trap naar boven en de vloer zijn John-Travolta-verlicht.
Hongkong koketteert graag met Feng Shui en andere vormen van spiritualiteit, maar het draait toch vooral om geld verdienen. Bij de paardenraces in Happy Valley worden flink wat Hongkongdollars verwed. Wolkenkrabbers omlijsten de fel verlichte racebaan, waar de edele dieren die luisteren naar de naam Speed Lord, Dynamic Fun of Mission Possible strijden om de eerste plaats. Het gejuich zwelt aan als de jockeys tegen het einde van de race hun paard de vrije teugel geven. Wat een kick!
Wordt de drukte te veel? Een bezoek in het begin van de avond aan het uitkijkpunt op de Victoria Peak, een berg van bijna vierhonderd meter, heeft een rustgevend effect. Vanaf daar kun je zien hoe bergachtig en dichtbevolkt Hongkong is, een wonderlijke combinatie. De Peaktram vanaf de top van de berg gaat loodrecht naar beneden, pal langs de verlichte ramen van de wolkenkrabbers. Wie zijn al die anonieme mensen? Wat doen ze, wat denken ze? Voelen ze zich thuis in deze gigantische stad?
De bewoner of bezoeker die wat meer nodig heeft dan een rustgevend uitzicht, kan altijd nog het klooster in op het eiland Lantau om te vasten volgens de Hongkongdefinitie: geen vlees, geen seks, geen douche. In het klooster geldt een strak regime: 's ochtends en 's avonds een soort gebeden zeggen, de rest van de dag mediteren. Een beproefd recept dat ook filmsterren uit de regio die lijden aan rode-loper-moeheid prima bevalt. Zij scheren hun hoofd kaal, zetten hun zonnebril af en trekken zich terug in het klooster.
Tot hun volgende film uitkomt; dan hebben ze hun portie spiritualiteit wel weer gehad en wordt het hoog tijd om terug te keren naar de stad van de glamour en het grote geld. De stad van de Jessica.
Hongkongfan Jessica geeft haar leukste waar-moet-ik-zijn-tips:
Eten & drinken
* Peak Lookout restaurant en Café Deco (bar en restaurant), bovenop de Victoria Peak. Jessica: «De Peak Lookout vind ik erg gezellig. Café Deco, waar ik graag met mijn vriendje ga eten, is meer trendy. Ik ben dol op het uitzicht.»
* Shelter, 27/F, Henry House, Yung Ping Road, Causeway Bay. Jessica: «Erg funky! Het café is van vrienden, dus ik zie er altijd wel een bekende. De ramen lopen tot de vloer en je kijkt, vanuit een grote stoel, uit op de baai. Ik krijg er een vredig gevoel van. Ken je de eindscène van de Fight Club? Dat gevoel, maar dan zonder ontploffing.»
* Moonhouse Dimsum, G/F, 12 Min Fat Street, Happy Valley. Jessica: «Je eet er de lekkerste, Chinese toetjes. Vooral de puddingen zijn favoriet. Ik ga er heen als ik mezelf wil trakteren. Maar je bent gewaarschuwd: alles is mierzoet!»
* Restaurant Felix, boven in het Peninsula hotel. Waanzinnig uitzicht, lekker (westers getint) eten en een inspirerend interieur.
Zingen
* Karaokebar California Red, Windsor House, Causeway Bay. Jessica: «Je hebt nog wel meer gave karaokebars, maar daar zitten daar paparazzifotografen, dus kom ik er niet.»
Rondsnuffelen
* De paardenraces in Happy Valley. Zet je geld in op Starway Petrol of Golden Spirit.
* Een bezoek aan het eiland Lantau, waar je prachtige stranden hebt, tempels oude stijl vindt en je de enorme Boeddha met een bezoekje kunt vereren.
* Causeway Bay, dé buurt van het moment. Jessica: «Je vindt er van die leuke, onzinnige hebbedingen.»
© Copyright Siska Mulder - www.siskamulder.nl
Op de inhoud van deze site berust copyright, niets van de inhoud van deze website mag zonder de uitdrukkelijke toestemming
van de auteur of haar vertegenwoordigers worden overgenomen op wat voor manier of in welke vorm dan ook.
Dit artikel is eerder verschenen in Marie Claire.