ibiza, paradise island

Op Ibiza ontdek je hoe eenvoudig het leven kan zijn. Je hoeft je slechts bezig te houden met drie belangrijke kwesties. Welk prachtig strand zullen we nu weer eens bezoeken? Bij welk fijn restaurant zullen we straks weer eens gaan eten? En: wat trekken we nu weer eens aan vanavond? Avantgarde presenteert: het paradijs in vier stappen.

Whoah! We're going to Ibiza! Whoah whoah whoah. Het simpele, blije liedje van de Vengaboys gaat vanzelf in je hoofd rondzingen als je eenmaal voet hebt gezet op Ibiza bodem. Net zo simpel en blij is het leven zelf op het Spaanse eiland. Werkstress? Grote levensvragen (waarheen, waarvoor, waarom)? De immer kwellende vakantiekwestie: ben ik iets vergeten? Op Ibiza vraag je je binnen een dag af waarom je altijd zo moeilijk doet.

Kleine waarschuwing vooraf: dat je in het paradijs bent beland heb je niet onmiddellijk door. Grote kans dat je eerste kennismaking met de hemel op aarde in het moderne gedeelte van Ibiza Stad plaatsvindt. Vanaf het vliegveld rijd je met taxi of huurauto langs een verzameling lelijke, stoffige gebouwen en je denkt: is dit het nu?

Het antwoord is nee. Dit is het niet. Als bezoeker kom je namelijk via de verkeerde kant binnen. Laat je met je vermoeide vlieghoofd dus niet van je stuk brengen en wis die eerste indruk efficiënt, net als een mislukte foto op je digitale camera. Ibiza is een stad met twee gezichten, een grillige dame die het ene moment haar liefste glimlach laat zien en het volgende moment uiterst kil kan reageren. Maar met de juiste aanpak is ze poeslief. In vier stappen vind je het paradijs.

Stap 1: verse vis!

Als je landt in Ibiza krijg je al trek. Vanuit het vluigtuigraampje zie je smakelijke plakjes geroosterde aubergine aan je voorbij trekken. Bij nader inzien blijken dit stukken land met donkere voren erin te zijn - ze worden afgewisseld met rode aarde - maar je eetlust is gewekt. De insiders bestellen de vis van de dag bij eettentje Pasejeros, dat direct het goede Spaanse gevoel geeft. Je moet het weten te vinden, want het zit weggestopt op de eerste verdieping. Arme concurrerende pizzeria op de begane grond: de kenners lopen allemaal door naar boven.

Je waant je een reus in deze cantina. Op het smalle balkon staan kabouterkrukjes en binnen is het de kunst om je achter de mini-tafels te wurmen. Zit je eenmaal, dan begint het grote genieten: geroosterde aubergine, verse vis en flan toe. De serveerster heeft, bij gebrek aan kennis van het Engels, een geheel eigen taal ontwikkeld. Als ze wil weten of het hoofdgerecht kan worden opgediend, zegt ze: "Jammie jammie, right know?"   En het antwoord is: yes. Laat alles tegelijkertijd op tafel komen en eten maar.

Zij is lang niet de enige aardige ober op het eiland. De bevolking is veel toegankelijker en goedlachser dan Spanjaarden op het vaste land. Daaraan merk je dat het tolerante Ibiza openstaat voor anderen. Geen wonder dat het van oudsher een kunstenaarseiland is. De grote Nederlandse schrijvers waren vroeger ook op het eiland te vinden. Ronald Giphart en Arnon Grunberg zijn nog niet gesignaleerd, maar wellicht een ideetje voor de nieuwe generatie schrijvers? Ook Baghwan adepten streken hier ooit neer - er wordt gefluisterd dat zij de xtc-pil op het eiland introduceerden. (Vandaar die vrije seks, wellicht?) Hemelbestormers zijn er van overtuigd dat ze UFO's hebben gezien vanaf het eiland. De bewoners vinden het best: iedereen is welkom.

Verse vis eten aan het strand kan eveneens een hemelse ervaring opleveren. Altijd gedacht dat sardines eng droog smaken? (Vaak vind je een bruine smurrie van binnen en de graadjes kunnen onaangenaam kraken in je mond.) Op Ibiza serveren ze sardines zo van de grill, glad van de olijfolie. Jan des Bouvrie en consorten hebben nog geen voet aan wal gezet; het meubilair op het terras bestaat steevast uit plastic tuinmeubelen. Onooglijk. Maar als je op je plastic stoel vers gegrilde sardines eet - met uitzicht op zee - weet je dat het goed is.

Stap 2: de strandtent op palen en de diepgroene zee

Op het eerste gezicht zijn de stranden van Ibiza niet spectaculair. Maar bezoek je het ruige, dunbevolkte noorden dan raak je onherroepelijk betoverd. Stijle kronkelwegen brengen je naar de mooiste, onontdekte baaien. De zee neemt alle kleuren aan die je maar kunt verzinnen: van turkoois tot diepgroen. Op cala de Benirras houden parasols in jaren zestig stijl de wacht. Ze dragen groene, wuivende rokjes, alsof ze elk moment in een dans kunnen uitbarsten.

Hier vind je de ultieme droom: een strandtent op palen, gemaakt van wrakhout dat door zon en zee is gebleekt. Een meisje in bikini zit te schrijven in haar dagboek. Dit is zo'n plek waar je voor altijd zou willen blijven.

De Salines (zoutvelden), in het zuiden, lijken net zwembaden: lange banen water worden door stenen muurtjes afgescheiden. Als het water verdampt, blijft het zout over. In de verte ligt een witte zoutberg waar je zo vanaf zou willen skieën. In de buurt van de Salines vind je La Salinas, een mooi breed strand dat dichter bevolkt is. Je kunt er lekker zwemmen. Al snel brengt je scherpe neus voor hip & happening je naar de Jockeyclub. De muziek is relaxed en de bezoekers dragen trots jackjes en shirts met het logo van de Jockeyclub. Inderdaad: een silhouet van een paardje. De obers serveren op het strand, dus je kunt liggend een bocadillo (broodje) of een mangosapje bestellen.

Stap 3: de avond van het terras

Als je je net hebt laten verleiden tot een aankoop bij het Custo (Spaans van origine) wil je je kleurige jurk vanzelfsprekend direct laten zien. Op plaça des Parc, een van de mooiste pleinen in de stad, flaneren de bewoners in de avonduren professioneel. Eventueel met een leuk gestylde hond aan de lijn als geldig excuus. Vanuit Sunset café, dat aan het plein ligt, zie je niet zozeer de zon ondergaan, maar wel ie-der-een voorbij komen. Je kunt buiten loungen op één van de lage banken, coctails drinken en verder is er maar één devies: donkere zonnebril op en ongegeneerd observeren. Het enige probleem: als je eenmaal zit, wil je niet meer weg. Mocht het toch nog gelukt zijn (opstaan), dan is het een goed idee weer neer te ploffen aan de andere kant van het plein, bij bar Bliss. De gasten zitten buiten op kleine krukjes en de beat knalt naar buiten. Hier wil je bij zijn.

Heb je na een lange avond buiten nog steeds energie over, dan ben je klaar voor het betere uitgaanswerk. De namen van de befaamde clubs zetten zich vast in je geheugen. Overal op het eiland hangen enorme reclameborden van clubs, die je proberen te verleiden tot een bezoek. Amnesia en Pacha zijn de bekendste clubs, waar de grote namen geregeld draaien. In de zomer vind je op Ibiza meer dj's dan huisdieren per vierkante meter.De Nederlandse dj Tiësto vliegt ook geregeld over. In de clubs hoor je vanzelf van de insiders waar de afterparty die ochtend plaatsvindt. De meeste clubbers lukt het niet om geheel op eigen kracht tot negen uur 's ochtends door te gaan, maar dat zal geen verrassing zijn.

Stap 4: de oude stad verkennen

De ziel van Ibiza Stad ligt achter een ophaalbrug. Daar begint de oude stad. Je kunt de verdedigingsmuren, die stammen uit de middeleeuwen, helemaal volgen. Na de lange klim is het uitzicht een beloning. Vooral in de namiddag als de gebouwen en de heuvels in de verte een aureool van geel licht om zich heen hebben.

Vrouwen sjouwen hun kinderwagens de hobbelige keien op en verdwijnen achter smalle deuren. Een dappere mountainbiker crosst per fiets van de stijle trap af. Achter gesloten deuren, zomaar in een anonieme steeg, klinkt flamencomuziek. De bewoners klappen het ingewikkelde ritme mee. Dansen ze ook?

Verscholen achter een gietijzeren hek bevindt zich een exotische tuin met cactussen en aronskelken. De bewoonsters zitten in de namiddagzon te praten, een kat strijkt langs hun benen. Vanuit hun tuin kijken ze uit over de hele stad. Je zou zo met ze willen ruilen.

Op een brokkelige buitenmuur hangen afdrukken van handen. Penelope Cruz staat er ook bij. Ze zou hier toch niet gelogeerd hebben? Een vriendelijke vrouw opent de poort. Ja hoor, hotel El Palacio heeft menig filmster op bezoek gehad en ook Penelope was van de partij. "You love it or you hate it," zegt de gastvrouw over Ibiza.

Op grote hoogte, achter anonieme muren, vinden beroemdheden privacy. Het hotel heeft maar drie sterren en toch komen ze steeds terug, gegrepen door de sfeer. Een binnentuin met een vijver, schommelbanken met kussens, een entrée zo knus als een huiskamer: we hoeven niet verder. Dit is het paradijs in volle glorie. Alleen jammer dat de kamers 250 euro per nacht kosten. Maar als we beroemd zijn, komen we terug.

P.S.:

Ibiza kent ook de keerzijde van het paradijs, alias de hel. Daal uit de hemel neer, breng een bezoekje aan Sant Antoni en je weet weer hoe vreselijk vakantie vieren kan zijn. De stad is het domein van roodverbrande Engelsen die maar één doel hebben in het leven: zo snel mogelijk dronken worden. Vervolgens gaan ze traditiegetrouw massaal over hun nek. De straten van San Antoni zijn geheel verengelsd; je kunt zelfs overal eieren met bacon en bonen bestellen. Het is raadzaam, een kort bezoekje aan de hel. Daarna ga je de verse vis, de strandhut op palen, de fraaie pleinen en de kronkelende steegjes van de oude stad alleen maar meer waarderen. Als je San Antoni hebt gezien besef je pas werkelijk hoe mooi het Ibiza paradijs is.

PARADIJSELIJKE TIPS

Hemels eten

Pasejeros , calle de Vicent Soler, La Marina, Ibiza Stad (zie: stap 1).

Thaid Up! , calle de la Verge 78, Sa Penya, Ibiza Stad.

Als de aioli tijdelijk je neus uit komt, kun je terecht bij deze pittige Thai. Meteen een mooie manier om een van de leukste straten van Ibiza stad te verkennen. In deze smalle, kronkelende steeg met oude, verbrokkelde huizen aan weerskanten blijf je roepen: "O, dit is leuk!" De barretjes zijn klein en kneuterig, de restaurants zetten hun tafeltjes massaal buiten, de bewoners hangen op straat en maken een praatje. (Geen haast, vooral geen haast.)

Bar Flotante , Talamanca beach.

Iets te enthousiast met euro's gestrooid? Bar Flotante is een van de weinige plekken aan het strand waar je voordelig kunt eten. Maak je meteen kennis met de allerleukste ober (de kale) uit de omgeving. Hij is al blij als je drie woorden krakkemikkig Spaans weet te produceren. ("Uh... Una botella de vino rosado?") Vis smaakt hier opperbest (probeer de tong). Flotante? Inderdaad, het lijkt net of de bar op het water drijft, vooral na een paar flinke glazen rosé. Talamanca beach is bovendien een goede plek om te logeren - aan te raden na een bezoek aan bar Flotante, want dan kun je lopend naar je hotel. De houten vlonders langs het strand brengen je er vanzelf.

Hemelse bars

Mao Rooms , calle d'Emili Pou 6, La Marina, Ibiza Stad.

In het hoogseizoen gebeurt het hier helemaal. Met een beetje geluk spot je nog een paar sterren. In de Mao Rooms draaien geregeld gave dj's. Veel fluweel en een overvloed aan kussens: aan het interieur is aandacht besteed. De naam van de bar slaat enkel op het aziatische sfeertje; een rood boekje heb je gelukkig niet nodig om binnen te komen.

Sunset café , plaça des Parc, New Town, Ibiza Stad (zie: stap 3).

Bar Bliss , plaça des Parc, New Town, Ibiza stad (zie: stap 3).

Hemels winkelen

Love , carrer del Comte del Rosseló, Ibiza Stad.

Al dwalend vind je de gave winkels van Ibiza Stad vanzelf. Love trekt je zeker naar binnen: de schoenenwinkel heeft rozenblaadjes aan het plafond en in het midden van de winkel staat een catwalk vol DKNY sneakers.

LSD , carrer d'Annibal, Ibiza Stad.

Op de vloer zwemmen meisjes in jaren vijftig badpak en aan de muur hangen glitterende Marilyn Monroe tassen. Cadeauwinkels moeten per direct verboden worden, maar hier vind je wel erg fijne dingen. Een gaaf hoesje voor je paspoort bijvoorbeeld, met een ouderwetse stewardess voorop. Geen idee waar het eigenlijk voor nodig is, maar té leuk.

Custo , Bisbe de Torres 3, La Marina, Ibiza Stad.

Dringend advies: bezoek deze fraaie Custo winkel op je laatste vakantiedag, want anders gaan er serieuze creditcard-slachtoffers vallen. De kans is nog steeds groot dat je failliet weer op het vliegtuig stapt, maar dan heb je tenminste je vakantie achter de rug. Custo: zo vrolijk, zo origineel, zo prijzig! De veelkleurige tassen zijn trouwens om van te watertanden. Hier kom je al snel in zo'n gevaarlijke we-leven-maar-één-keer-stemming.   En ja, het is natuurlijk wel bijzonder om gehuld in exlusief Spaans design door de douane te zeilen.

Nederland is eveneens goed vertegenwoordigd: G-sus en G-star hebben allebei een eigen winkel in Ibiza Stad.

Hemelse dingen doen

•  Maak een boottocht . Hoe decadenter hoe beter. Alleen van tevoren even goed kijken wie er mee gaan, want het voelt net iets minder glamoureus als je met een lading dikke, roodverbrande Duitsers en Engelsen wordt ingescheept.

•  Snorkelen , de noord-west kust is er ideaal voor. Je signaleert er bijzondere vissen waarvan je je blijft afvragen: hoe heten ze ook alweer?

•  Madonna heeft ongetwijfeld een bliksembezoekje gebracht aan het eiland, want yoga is zwaar in opkomst op Ibiza. De lessen worden op het strand gegeven of op een open binnenplaats. Als je nu nog geen innerlijke rust vindt, weten we het niet meer. Je kunt zelfs cursussen van een week volgen in een speciaal oord, waar je dan ook logeert. Onder meer bij Windfire yoga , vlakbij Sant Miquel. Neem wel een buideltje euro's mee, want goedkoop is het niet.

•  Ook een aangename sport: sandalen spotten op één van de hippiemarkten . Las Dalias is de leukste. Je vindt er geen bijzondere koopjes - tenzij je dol bent op batik en wijde gewaden - maar de sfeer is oké. En je kunt je er heerlijk ergeren. Zo trof het Avantgarde-team een wazig glimlachend meisje met lange staarten dat stoffen stokken heen en weer zwaaide. Ze bracht het alsof het een hogere vorm van kunst was, maar onze enige vraag bleef: waarom? Ook bij de clown die van ballonnen fallussymbolen in elkaar draaide voor de kinderen - educatief bedoeld wellicht? - hadden wij onze vraagtekens.

Hemelse strandtenten

De Jockeyclub, Las Salinas, aan het strand. (Zie stap 2)

Op het oostelijke puntje van Salinas beach vind je Sa Trinxa , een strandtent overdekt met palmbladeren. Hier laat hip Ibiza z'n tattoos, getrainde buiken en nieuwste model zonnebril zien. Toch is de sfeer niet opgefokt. Integendeel: je kunt hier heerlijk hangen, ook zonder tattoo, strakke buik of de betere bril.

Heb je behoefte aan echte servetten op tafel dan kun je terecht bij La Escollera , Playa Es Cavallet, San José, Las Salinas. Deze stijvolle strandtent zit pal aan zee. De ober fileert de verse vis voor je aan tafel. Dat uitzicht, die wijn, die... rekening!

Hemels hotel

Hotel El Palacio, Calle de la Conquista 2, Ibiza Stad (zie: stap 4).  


 
 

© Copyright Siska Mulder - www.siskamulder.nl
Op de inhoud van deze site berust copyright, niets van de inhoud van deze website mag zonder de uitdrukkelijke toestemming
van de auteur of haar vertegenwoordigers worden overgenomen op wat voor manier of in welke vorm dan ook.
Dit artikel verscheen eerder in AvantGarde.